Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010

Υπουργό έχουμε, παιδεία δεν θα αποκτήσουμε

      Αν θελήσουμε να μετρήσουμε τις μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει στην εκπαίδευση από την μεταπολίτευση και μετά, μάλλον θα μπερδευτούμε και θα χρειαστεί να επαναλάβουμε το μέτρημα αρκετές φορές, με κάθε φορά διαφορετικό αποτέλεσμα. Για ένα πράγμα όμως είμαστε σίγουροι: σχεδόν όλες οι μεταρρυθμίσεις αφορούν στον αριθμό των εισακτέων και στον τρόπο εισαγωγής τους στα ΤΕΙ και στα ΑΕΙ. 
Καμιά ουσιαστική μεταρρύθμιση δεν έχει γίνει και όσες έχουν γίνει, είναι προς λάθος κατεύθυνση. Αποτέλεσμα: η κατάσταση στην εκπαίδευση είναι κάτω και τον πάτο του βαρελιού. Άλλωστε η πιο ουσιαστική μεταρρύθμιση, η θέσπιση του μονοτονικού, ήταν έξω από τα μεταρρυθμιστικά προγράμματα. Για τη διάλυση της εκπαίδευσης δεν χρειάζεατι να πούμε πολλά.
 Ένας νόμος, μια μεταμεσονύχτια τροπολογία ψηφισμένη από μια χούφτα κυβερνητικών βουλευτών, έβαλε την ταφόπλακα. Η θέσπιση του μονοτονικού είναι η αιτία της σημερινής αφασίας και η αρχή της ήσσονος προσπάθειας στην εκπαίδευση. Έτσι, με την κατάργηση της βάσης του 10, φέτος είχαμε το φαινόμενο εισαγωγής σπουδαστή με βαθμολογία κάτω από τη μονάδα. Δηλαδή κραυγαλέα επιβράβευση όχι της ήσσονος προσπάθειας, αλλά της μη προσπάθειας. 
Και στην κορφή κανέλλα!
Κανείς υπουργός μέχρι σήμερα δεν έχει ασχοληθεί με την πραγματική εκπαίδευση. 
Η εκπαίδευση ξεκινά από το Νηπιαγωγείο, συνεχίζει στο Δημοτικό, στο Γυμνάσιο καιστο Λύκειο και καταλήγει στα ΤΕΙ & ΑΕΙ. Αν εξαιρέσουμε την κατάργηση διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών, την μερική επαναφορά τους και το θεσμό του ολοήμερου σχολείου, που όμως τείνει να καταργηθεί στην πράξη, μόνο ο θεσμός του σχολικού τροχονόμου υπάρχει.
 Πρωτοβάθμια και Μέση Εκπαίδευση έχουν αφεθεί στο έλεος των συνδικαλιστών δασκάλων και καθηγητών.
Έτσι φθάσαμε στην εκπλήρωση του οράματος της Άννας Διαμαντοπούλου και πέρα από αυτό. Δεν θα γίνουν δεύτερη επίσημη γλώσσα τα αγγλικά, αλλά πρώτη. Αυτό θα συμβεί με την εφαρμογή της διδασκαλίας της ξένης γλώσσας από την Α' Δημοτικού. Η διδασκαλία της ξένης γλώσσας πρέπει να αρχίζει αφού ο μικρός μαθητής έχει εδραιώσει τη γνώση της μητρικής του, πράγμα αδύνατο σε ένα πρωτάκι. Αποτέλεσμα θα είναι η γλωσσική σύγχυση, που θα αποκλείσει καλή γνώση μιας γλώσσας. Αλλά υποκρύπτεται και μεγαλύτερος κίνδυνος.
Είναι φυσικό τα παιδιά να τα προσελκύσει η εκμάθηση μιας γλώσσας με λιγότερους γραμματικούς και συντακτικούς κανόνες, όπως είναι τα αγγλικά. Αν όμως λογαριάσουμε και το βομβαρδισμό με τους αγγλικούς όρους μέσα από τις διαφημίσεις, τον προφορικό λόγο αλλά και τη χρήση τους από τους φωστήρες των ΜΜΕ, τότε δεν χρειάζεται πολλή φαιά ουσία για να κατανοήσουμε ότι τα αγγλικά θα γίνουν η κύρια γλώσσα των μικρών μαθητών.

Η απάλειψη του προσδιορισμού  Εθνική  από τον τίτλο του  υπουργείου  Παιδείας, δεν φαίνεται να είναι και τόσο αθώα.